Verzameling voor meer voorwaarts

13-02-2018

Zo, mijn mini-reisje Spanje zit er op. Wat deed het warme zonnetje deugd! Het deed me zelfs nog meer verlangen naar de zonnige lentedagen bij ons thuis. Bij de laatste glimpen van de zon denk ik terug aan o.a. mijn fijne rit met de P.R.E. hengst Salinero. 

Na een tiental minuten mij geobserveerd te hebben, liet mijn Spaanse mentor mij begaan. Ik mocht de knopjes zoeken en uiteraard kon ik het niet laten om mijn "Gymnastic skills" te showen.
Een goed Spaans paard is een formidabel rijpaard voor de fijne ruiter. Hij is sensitief, sterk en hij heeft een ongelooflijke wil to please. In de praktijk merk ik echter wel dat de Spanjaardjes doorgaans allemaal dezelfde probleem hebben: kort is geen probleem maar verruimen...

Zo had Salinero het ook lastig met het aspect voorwaarts. Met voorwaarts bedoel ik niet zozeer rapper maar het langer maken van de paslengte, het zakken van de hals en het opbollen van de rug... Voorwaarts neerwaarts met andere woorden. Salinero had al een heuse opleiding achter de kiezen en ook op het verruimen was gewerkt, maar mijn mentor merkte dat hij bij het verruimen niet mooi taktmatig kon blijven. De benen gingen alle kanten op, de rug maakte hij hol en de gangen werden onregelmatig.

Ik had dus een trainingsdoel voor ogen. Werken met Salinero aan een mooie, taktmatige verruiming. Bij dergelijke casussen heeft het voor mij geen zin om voorwaarts te trainen. De kwaliteit van de gangen wordt immers slechter hierdoor. Een onregelmatig paard zal niet plots regelmatig worden door hem nòg meer uit balans te rijden. Je leest het al, de onregelmatige gang was een gevolg van gebrek aan balans. Dan werken we eerst daar aan.

Salinero reageerde heel fijn op de aanpak. Dankzij zijn goede opleiding vonden we al gauw een goede evenwicht in een gematigd tempo. Vervolgens namen we er een stukje verzameling bij... uiteraard moest mijn Spaanse jongeman plots zonder zijwieltjes (teugeldruk) leren balanceren op zijn eigen benen... Lastuuuug! Of beter gezegd "muy dificil"! Door de gebalanceerde verzameling, zakte Salinero achteraan, bracht zijn achterbenen mooi onder de massa en verlengde de bovenlijn. Hierdoor was de volgende stap zeer logisch voor hem: rekken, strekken en zakken (RSZ).

Doordat de bovenlijn reeds langer was, kon Salinero gemakkelijker zijn hals latten zakken en daarbij de rug omhoog blijven houden. De achterbenen, die geactiveerd werden door de verzameling, bleven gemakkelijker onder de massa en zo bleef het gewicht beter verdeeld over zijn vier benen. Zijn draf werd ruimer, lichter en het uitzwaaien van de voorbenen werd minder prominent.

Wanneer ik een paard train zoek ik eerst steeds naar een comfy position om van daaruit te vertrekken. Ik zoek op wat het paard goed kan, zoek daar de balans op en probeer van daar uit de grenzen rustig aan te verleggen. Ik zoek even in de voorwaartse richting, herstel de balans weer in de comfy zone, zoek dan verder naar de verzameling toe, zoek ontspanning in de comfy zone, ga dan weer richting voorwaarts enz.

Doordat ik steeds terugkeerde naar hetgene Salinero gemakkelijk vond, kreeg hij al gauw meer vertrouwen in zichzelf en vooral in mij als ruiter. Mijn geduld werd beloond met een zeer knappe en vooral zuivere middendraf en een uitnodiging om nog wat paarden te komen trainen.


¡Hasta luego, España!